Pożary, określane również jako pożary dzikich terenów lub pożary zarośli, to nieplanowane, niekontrolowane i nienadzorowane pożary, które wybuchają na obszarach z roślinnością i minimalną zabudową, w tym w lasach, na użytkach zielonych i w zaroślach. Gdy pożary te zagrażają budynkom lub innym strukturom stworzonym przez człowieka, są one klasyfikowane jako pożary na styku dzikich terenów i obszarów miejskich (WUI). WUI to obszar, w którym zabudowa styka się lub przenika z terenami porośniętymi roślinnością.¹ W strefach tych połączenie wysokiego obciążenia paliwem i wkraczającej zabudowy stwarza niebezpieczne warunki, szczególnie w okresach podwyższonych temperatur, niskiej wilgotności i silnych wiatrów. 

Pożary powstają i rozprzestrzeniają się w wyniku współdziałania trzech elementów: paliwa, pogody i topografii. Paliwa obejmują naturalną roślinność, taką jak suche trawy, ściółka liściowa, gatunki inwazyjne, takie jak trzcina, bylica i łatwopalne konstrukcje. Czynniki pogodowe, takie jak fale upałów, susze i wiatry, mogą znacznie zwiększyć prawdopodobieństwo i dotkliwość pożarów. Topografia dodatkowo wpływa na zachowanie ognia; pożary mają tendencję do szybszego rozprzestrzeniania się pod górę, ponieważ rosnące ciepło wstępnie ogrzewa i wysusza ziemię przed płomieniami. 

Rodzaj i gęstość paliwa wpływają zarówno na intensywność, jak i szybkość rozprzestrzeniania się pożarów. Na przykład suche trawy łatwo się zapalają i umożliwiają szybkie rozprzestrzenianie się pożarów w wietrznych warunkach. Bardziej intensywne i długotrwałe pożary występują na obszarach z suchą, gęstą roślinnością, gdzie płomienie mogą dotrzeć do koron drzew, a wiatr może przenosić żar na duże odległości. Ciepło z pożaru wysusza pobliską roślinność, tworząc pętlę sprzężenia zwrotnego, która przyspiesza postęp pożaru. 

Chociaż naturalne przyczyny, takie jak uderzenia pioruna, mogą wywoływać pożary, większość z nich jest spowodowana przez człowieka. W Nowym Jorku i okolicznych regionach powszechnymi źródłami zapłonu są wyrzucone papierosy i ogniska. Podczas gdy Nowy Jork nie jest zwykle kojarzony z pożarami na dużą skalę, w mieście doszło do licznych pożarów zarośli. Incydenty te podkreślają ryzyko, jakie stwarzają nawet lokalne pożary, zwłaszcza na obszarach o warunkach WUI, takich jak Staten Island, Jamaica Bay i południowo-wschodnie Queens. 

Jakie jest zagrożenie

Istotność

Nasilenie pożaru zależy od rodzaju i ilości dostępnego paliwa, panujących warunków pogodowych oraz interakcji pożaru z otaczającym środowiskiem. Warunki pogodowe, zwłaszcza przedłużające się okresy niskich opadów, wysokich temperatur, niskiej wilgotności i silnych wiatrów, mogą powodować wysychanie i gromadzenie się źródeł paliwa, zwiększając prawdopodobieństwo i intensywność wybuchów pożarów. 

Palność danego źródła paliwa zależy od jego zawartości wilgoci, składu chemicznego i gęstości cząstek. Materiały, które są żywiczne lub bogate w olej i które mają niską zawartość wilgoci z powodususzylubekstremalnych upałów, są szczególnie podatne na szybkie i intensywne spalanie. Dodatkowo, cząsteczki paliwa muszą być rozmieszczone w taki sposób, aby mogły się wzajemnie zapalać, jednocześnie umożliwiając wystarczający przepływ powietrza do podtrzymania spalania. 

Pożary różnią się intensywnością i zachowaniem i są ogólnie podzielone na trzy typy w zależności od sposobu ich rozprzestrzeniania się: 

• Pożary gruntowepalą się powoli pod powierzchnią, zużywając materiał organiczny, taki jak torf lub rozłożone liście w glebie. Pożary te często tlą się i są trwałe. 
• Pożary powierzchniowepłoną nad ziemią i pochłaniają paliwa, takie jak opadłe liście, trawy i powalone gałęzie. Pożary te są bardziej widoczne i rozprzestrzeniają się szybciej niż pożary naziemne. 
• Pożary koron drzewsą najpoważniejszym i najbardziej niebezpiecznym rodzajem pożarów. Zapalają one górny baldachim drzew i mogą szybko rozprzestrzeniać się od wierzchołka do wierzchołka, szczególnie w wietrznych warunkach. Pożary te mogą osiągać znaczne wysokości, wytwarzać duże ilości żaru i są najtrudniejsze do opanowania lub stłumienia. 

Gdy pożary docierają do środowiska zabudowanego, są one oceniane za pomocą systemu przypisywania alarmów. System ten zaczyna się od oznaczenia jednego alarmu i wzrasta wraz z dotkliwością pożaru, jego złożonością i wymaganą reakcją w nagłych wypadkach. Chociaż nie ma oficjalnego maksimum, pożarom rzadko przypisuje się oceny powyżej pięciu alarmów. 

Mimo że Nowy Jork nie jest zagrożony pożarami na taką samą skalę jak inne części Stanów Zjednoczonych, pożary zarośli na obszarach, na których występują dzikie tereny miejskie, takich jak Staten Island, Jamaica Bay i południowo-wschodnie Queens, mogą szybko rosnąć i zagrażać bezpieczeństwu publicznemu, zwłaszcza w suchych i wietrznych warunkach.²

Prawdopodobieństwo

Pożary, najczęściej w formie pożarów zarośli, występują kilka razy w roku w całym Nowym Jorku. Chociaż ich częstotliwość i częstotliwość występowania różnią się w zależności od lokalizacji, dane historyczne wskazują, że pożary są stałym zagrożeniem. Opierając się na wcześniejszych zdarzeniach, prawdopodobne jest, że Nowy Jork będzie nadal doświadczał tych zdarzeń w przyszłości. 

Chociaż pożary mogą wystąpić o każdej porze roku, pewne warunki sprawiają, że wiosna jest okresem podwyższonego ryzyka. Topniejący śnieg często pozostawia po sobie suchą roślinność, taką jak martwe liście i zarośla, która staje się wysoce łatwopalna, szczególnie w wietrznych warunkach. W odpowiedzi na to zwiększone ryzyko, Departament Ochrony Środowiska Stanu Nowy Jork (NYS DEC) wprowadza coroczny zakaz spalania zarośli w budynkach mieszkalnych od 16 marca do 14 maja. Ten sezonowy zakaz, obowiązujący od 2009 roku, ma na celu zapobieganie pożarom i ochronę mieszkańców, strażaków i zasobów naturalnych w najbardziej podatnej na pożary porze roku.³

Dane historyczne pokazują, że większość pożarów (65,1 proc.) ma miejsce w pierwszej połowie roku kalendarzowego. Największy udział ma wiosna (50,5 proc. zarejestrowanych zdarzeń), a następnie zima (14,6 proc.). Aktywność pożarowa spada do 12,6% latem, ale ponownie wzrasta do 22,3% jesienią. Tendencje te podkreślają powtarzający się charakter ryzyka pożarów w Nowym Jorku, mimo że pożary na dużą skalę występują rzadziej niż w innych częściach Stanów Zjednoczonych. 

Lokalizacja 

Niektóre obszary Nowego Jorku są bardziej narażone na pożary, szczególnie te z rozległą roślinnością lub znajdujące się w strefach WUI (wildland-urban interface) lub w ich sąsiedztwie.⁴ Staten Island jest najbardziej narażoną na pożary dzielnicą, szczególnie wzdłuż jej wschodniego wybrzeża. Obszar ten ma najwyższy odsetek zalesionych gruntów w Nowym Jorku i zawiera największą koncentrację stref WUI. 

Niektóre obszary miasta Nowy Jork są bardziej narażone na pożary, szczególnie te z rozległą roślinnością lub znajdujące się w obrębie lub w sąsiedztwie stref WUI (wildland-urban interface). Staten Island jest najbardziej narażoną na pożary dzielnicą, szczególnie wzdłuż jej wschodniego wybrzeża, gdzie duże połacie porośniętego roślinnością terenu - w szczególności drzewostany wysoce łatwopalnych fragmitów - tworzą warunki sprzyjające rozprzestrzenianiu się ognia. Części południowego Brooklynu, w tym Marine Park, i południowego Queens również są narażone na podwyższone ryzyko pożarów ze względu na bliskość podobnej roślinności, zwłaszcza w zatoce Jamaica i wokół niej.⁵⁶

Podczas gdy większość pożarów w Nowym Jorku jest stosunkowo niewielka i rzadko wpływa na konstrukcje budowlane, zdarzają się większe i bardziej złożone incydenty. FDNY klasyfikuje pożary wymagające reakcji na dwa alarmy lub więcej jako zdarzenia "all-hands", co wskazuje na większe wymagania operacyjne i koordynację zasobów, choć nie wszystkie z tych incydentów powodują uszkodzenia strukturalne. W latach 1996-2025 miasto doświadczyło 938 takich pożarów zarośli. Staten Island zgłosiła największą liczbę, z 343 incydentami, co odzwierciedla rozległą otwartą przestrzeń i pokrycie roślinnością. Queens odnotował 247 pożarów, Brooklyn 193, Bronx 137, a Manhattan 18. 

Chociaż duże pożary nie występują w granicach miasta, nadal mogą stwarzać pośrednie zagrożenia. Duże pożary w Kanadzie, New Jersey, na zachodnim wybrzeżu i w innych regionach okresowo wysyłały dym do miasta. W ostatnich latach kanadyjski sezon pożarów miał wpływ na Nowy Jork, gdy niebo zmieniło kolor na pomarańczowy, a drobny pył zawieszony osiągnął niebezpieczny poziom. Te transgraniczne zdarzenia związane z dymem są trudne do przewidzenia, w zależności od skali pożarów, wzorców wiatru i warunków. Ponadto, w miarę nasilania się suszy na obszarach podatnych na pożary, częstotliwość i dotkliwość wpływu dymu może wzrosnąć, co podkreśla znaczenie monitorowania i gotowości. 

Plan ochrony społeczności przed pożarami

W 2012 roku Departament Parków i Rekreacji Miasta Nowy Jork (NYC Parks), we współpracy z Departamentem Ochrony Środowiska Miasta Nowy Jork (DEP), Strażą Pożarną Miasta Nowy Jork (FDNY), Departamentem Ochrony Środowiska Stanu Nowy Jork (NYS DEC) i Służbą Parków Narodowych Stanów Zjednoczonych (NPS), opracował plan ochrony przed pożarami (CWPP) dla Staten Island. Plan koncentruje się na łagodzeniu ryzyka związanego z pożarami wzdłuż wschodniej linii brzegowej gminy i nakreśla strategie ochrony pobliskich mieszkańców, domów, infrastruktury i zasobów naturalnych. Chociaż sam CWPP nie został formalnie zaktualizowany, NYC Parks otrzymało podstawowe roczne finansowanie na zarządzanie roślinnością na tych obszarach, w tym regularne koszenie frazmitów na styku dzikich terenów i obszarów miejskich, co znacznie zmniejszyło częstość występowania pożarów w ciągu ostatniej dekady. 

Staten Island CWPP obejmuje obszar ograniczony od północy i wschodu przez zatokę Lower New York Bay, od południa przez Great Kills Park, a od zachodu przez Maryland Avenue i Hylan Boulevard. Obejmuje on społeczności Oakwood Beach, Midland Beach, South Beach, Old Town, Grasmere, Arrochar i Shore Acres - zamieszkałe przez około 51 200 mieszkańców od 2012 roku, kiedy to wydano ostatni raport Staten Island CWPP.⁷

Wybrane znaczące pożary w Nowym Jorku (2008-2024) 

Data	Lokalizacja	Opis
7/8/2008	Staten Island	Pożar w pobliżu Hopkins Avenue i Hylan Boulevard
9/15/2008	Staten Island	Dwa duże pożary płoną na powierzchni ponad 40 akrów
3/23/2009	Staten Island	Pożar w pobliżu Richard Avenue i Hylan Boulevard
3/24/2009	Staten Island	Dwualarmowy pożar w pobliżu 2900 Veterans Road
3/25/2009	Bronx	Wybuch pożaru w pobliżu strzelnicy NYPD w Rodman's Neck; brak rannych; operacje nie zostały przerwane
4/4/2009	Brooklyn	Dwu-alarmowy pożar w pobliżu 77-75 Flatbush Avenue
4/12/2009	Staten Island	Duży pożar w pobliżu Kissam Avenue rozprzestrzenił się na trzy sąsiednie budynki
4/16/2009	Królowe	Pożar w rejonie Howard Beach
1/12/2010	Queens/Brooklyn	Dwuogniowy pożar w Parku Narodowym Gateway
6/30/2010	Królowe	Pożar w rejonie Howard Beach
7/18/2010	Królowe	Pożar w pobliżu 165th Avenue i 83rd Street w Howard Beach
9/8/2010	Staten Island	Pożar w pobliżu Woodrow Road i Alexander Avenue
9/9/2010	Staten Island	Pożar w parku Great Kills
10/16/2010	Staten Island	Pożar w pobliżu parku Great Kills
10/23/2010	Staten Island	Duży pożar w pobliżu Forest Hill Road i Richmond Avenue
11/12/2010	Staten Island	Pięciokrotny pożar o powierzchni 100 akrów w pobliżu Kissam Avenue i Mill Road; rozprzestrzenił się na pobliski garaż i opóźnił ruch drogowy
12/9/2010	Staten Island	Duży pożar w pobliżu Richmond Hill Road i Old Mill Road
3/28/2011	Staten Island	Pożar w parku Siedenburg
4/9/2012	Staten Island	Pożary na Staten Island, w tym w Great Kills Park i pięciokrotny pożar nad byłym wysypiskiem śmieci Fresh Kills
09/22/2020	Brooklyn	Pożar zarośli przy Bay 44th Street i Shore Parkway.
02/20/2023	Brooklyn	Pożar zarośli.
11/01/2024 - 11/14/2024	W całym mieście	FDNY zareagowała na 271 pożarów zarośli we wszystkich pięciu dzielnicach, co jest najwyższą liczbą odnotowaną w dwutygodniowym okresie w historii Nowego Jorku, ze względu na historycznie suche warunki.

Jakie jest ryzyko?

Środowisko naturalne

Pożary mogą mieć zarówno korzystny, jak i szkodliwy wpływ na środowisko naturalne, w zależności od ich intensywności, częstotliwości i kontekstu ekologicznego, w którym występują. W wielu ekosystemach ogień odegrał istotną rolę w utrzymaniu zdrowia ekologicznego i odporności. Okresowe pożary o niskiej intensywności mogą pomóc w zwalczaniu szkodników owadzich, ograniczeniu rozprzestrzeniania się inwazyjnych gatunków roślin i przywróceniu składników odżywczych do gleby. Pożary te usuwają również gęste zarośla, tworząc przestrzeń i światło słoneczne dla regeneracji rodzimych roślin. Niektóre gatunki roślin potrzebują ognia do rozmnażania, a niektóre nasiona wymagają ciepła do kiełkowania. Ponadto spalone drzewa i powalone kłody mogą stanowić siedlisko dla ptaków, ssaków i owadów, przyczyniając się do różnorodności biologicznej. 

Pożary o wysokiej intensywności mogą być jednak destrukcyjne z ekologicznego punktu widzenia. Pożary, które płoną zbyt gorąco lub zbyt szybko, mogą zniszczyć duże drzewostany, wyjałowić glebę i wyeliminować szczątki organiczne, które chronią sadzonki i odżywiają nowy wzrost. Te intensywne zdarzenia mogą poważnie uszkodzić lub wyeliminować krytyczne siedliska rodzimych gatunków, a odbudowa ekosystemów może zająć lata - lub dziesięciolecia. 

W ekosystemach, które w przeszłości zależały od okresowych pożarów, brak regularnego wypalania o niskiej intensywności może prowadzić do nadmiernego gromadzenia się paliwa. Gdy nadmiar roślinności zapali się w suchych i wietrznych warunkach, może to skutkować poważniejszymi i niekontrolowanymi pożarami. Aby złagodzić to ryzyko i wspierać zdrowie ekologiczne, zarządcy gruntów czasami stosują zalecane lub kontrolowane oparzenia. Te celowo ustawione, starannie zarządzane pożary replikują naturalne cykle pożarów i pomagają zmniejszyć ładunki paliwa, które w przeciwnym razie mogłyby przyczynić się do katastrofalnych pożarów. Na obszarach, na których kontrolowane oparzenia są niepraktyczne lub nieodpowiednie - na przykład w gęstym środowisku miejskim - powtarzane koszenie roślinności podatnej na ogień jest alternatywną strategią zarządzania w celu zmniejszenia obciążenia paliwem, szczególnie na styku dzikich terenów i obszarów miejskich (WUI). 

W Nowym Jorku ekosystemy przystosowane do pożarów znajdują się na części Staten Island, Rockaways i obszarach otaczających zatokę Jamaica. Pożary na tych i innych obszarach porośniętych roślinnością, w tym na zarządzanych terenach parkowych nieprzystosowanych do regularnego wypalania, miały miejsce w okresach suszy i podwyższonego ryzyka pożarów. Na przykład w 2023 i 2024 r. małe pożary w Prospect Park i innych terenach zielonych uszkodziły korony drzew i pokrycie terenu, zakłóciły dostęp do rekreacji i dodatkowo obciążyły zasoby miasta. Zarządzanie ryzykiem pożarów na tych obszarach wymaga zrównoważenia potrzeb ekologicznych z bezpieczeństwem społeczności. 

Środowisko społeczne

Pożary w Nowym Jorku, choć zazwyczaj mają ograniczony zasięg, nadal mogą stanowić poważne zagrożenie dla ludzi, w szczególności dla strażaków i ratowników, którzy są bezpośrednio narażeni na niebezpieczne warunki podczas operacji reagowania. Osoby te są narażone na zwiększone niebezpieczeństwo, gdy pożary rozprzestrzeniają się szybko, nieoczekiwanie zmieniają kierunek lub występują na obszarach o trudnym terenie lub ograniczonym dostępie. 

Gdy pożary wkraczają na obszary zaludnione, mieszkańcy również mogą być zagrożeni, zwłaszcza ci, którzy nie zdecydowali się na ewakuację lub nie są w stanie tego zrobić. Pożary, które zapalają się i rozprzestrzeniają szybko, mogą wymagać niewielkiego lub żadnego wcześniejszego ostrzeżenia, ograniczając czas na działania ochronne lub ewakuację. W takich przypadkach osoby o ograniczonej mobilności, a także osoby wymagające pomocy w ewakuacji, mogą być nieproporcjonalnie dotknięte. 

Nawet jeśli pożary nie zagrażają bezpośrednio budynkom lub infrastrukturze, wtórny wpływ na zdrowie może stanowić poważne zagrożenie dla dobrostanu społeczeństwa. Dym iniska jakość powietrzamogą mieć wpływ na dzielnice w bezpośredniej strefie pożaru i poza nią. Szczególnie narażone mogą być osoby cierpiące na choroby układu oddechowego, takie jak astma lub przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), a także osoby starsze i małe dzieci. Narażenie na dym z pożarów może również pogorszyć stan układu sercowo-naczyniowego i zwiększyć zapotrzebowanie na pomoc medyczną w nagłych wypadkach. 

Wpływ pożarów na zdrowie publiczne może być dodatkowo spotęgowany na obszarach o ograniczonym dostępie do opieki zdrowotnej, złych warunkach mieszkaniowych lub wysokim poziomie niekorzystnej sytuacji społeczno-ekonomicznej. W tych kontekstach pożary mogą wzmocnić istniejące wcześniej słabe punkty i nadwyrężyć odporność społeczności. 

Środowisko zbudowane 

Chociaż pożary w Nowym Jorku są na ogół mniejsze niż te obserwowane w innych częściach Stanów Zjednoczonych, nadal mogą powodować znaczne szkody w środowisku zabudowanym - szczególnie na obszarach, gdzie zabudowa graniczy z porośniętą roślinnością otwartą przestrzenią. Wyspa Staten Island jest szczególnie zagrożona ze względu na zakres warunków na styku dzikich terenów i obszarów miejskich (WUI) oraz obecność dużych, przyległych obszarów naturalnych sąsiadujących z dzielnicami mieszkalnymi i infrastrukturą krytyczną. 

Konstrukcje wykonane z drewna lub innych łatwopalnych materiałów są szczególnie narażone, zwłaszcza gdy mają drewniane elementy zewnętrzne. Materiały te mogą się szybko zapalić, gdy dotrze do nich unoszony przez wiatr żar z pobliskich pożarów zarośli. W porównaniu z typowymi pożarami budynków, pożary mogą być trudniejsze do opanowania ze względu na ich rozmiar, obfitość naturalnego paliwa i warunki pogodowe, takie jak silny wiatr i niska wilgotność. 

Zagrożone są również systemy użyteczności publicznej i infrastruktury. Pożary mogą uszkodzić korytarze transportowe, napowietrzne linie energetyczne i infrastrukturę telekomunikacyjną, potencjalnie prowadząc do przerw w świadczeniu usług. Na obszarach zdominowanych przez phragmites, takich jak strefy podatne na pożary na Staten Island, ryzyko to jest zwiększone ze względu na łatwopalność traw i bliskość napowietrznych systemów dystrybucji energii elektrycznej. 

Departament Ochrony Środowiska miasta Nowy Jork (DEP) utrzymuje oczyszczalnię ścieków zlokalizowaną w południowo-zachodniej części działu wodnego Oakwood Beach. Obiekt ten może być również narażony na ryzyko pożaru, w zależności od warunków pożarowych i kierunku wiatru. 

Na obszarze CWPP na Staten Island środowisko zabudowane obejmuje mieszankę domów mieszkalnych, lekkich stref handlowych, otwartej przestrzeni oraz lekkich zastosowań przemysłowych lub produkcyjnych. Obszar ten zawiera również liczne wrażliwe i krytyczne obiekty, w tym: 

• 13 szkół 
• 11 placówek opieki dziennej 
• 12 miejsc historycznych 
• Jeden szpital 
• Jeden zakład psychiatryczny 

Consolidated Edison (Con Edison) obsługuje znaczną infrastrukturę użyteczności publicznej na obszarze objętym planem ochrony przed pożarami (CWPP). Chociaż tylko jedna z czterech podstacji elektrycznych w strefie znajduje się wystarczająco blisko, aby można ją było uznać za zagrożoną pożarem, system dystrybucji mediów jest głównie napowietrzny i wsparty na drewnianych słupach, co czyni go wrażliwym na obszarach porośniętych roślinnością. 

Środowisko przyszłości 

Oczekuje się, że pożary pozostaną powtarzającym się zagrożeniem w Nowym Jorku, szczególnie na obszarach z dzikimi obszarami miejskimi, takimi jak Staten Island, południowe Queens i części Brooklynu. Podczas gdy większość pożarów jest stosunkowo niewielka i zlokalizowana, potencjał bardziej intensywnych zdarzeń może wzrosnąć w przyszłych warunkach środowiskowych i klimatycznych. 

Pożary są ściśle powiązane z wzorcami pogodowymi, a zmiany klimatu mogą wpływać na ich częstotliwość, nasilenie i czas trwania. Przewidywany wzrost temperatury, zmniejszone opady w niektórych porach roku i wydłużone okresy suszy mogą stworzyć warunki bardziej sprzyjające zapłonowi i rozprzestrzenianiu się pożarów. Podczas gdy większość badań i obserwowanych skutków koncentrowała się na zachodnich Stanach Zjednoczonych - gdzie sezony pożarów rosną pod względem długości i intensywności - rosną obawy, że podobne trendy mogą pojawić się na północnym wschodzie w ramach niektórych scenariuszy. 

Obecnie dostępne dane sugerują, że pożary prawdopodobnie nie staną się głównym zagrożeniem w stanie Nowy Jork w ramach obecnych prognoz klimatycznych. Jednak lokalne skutki, zwłaszcza na obszarach podatnych na pożary z gęstą roślinnością lub wrażliwą infrastrukturą, mogą się pogorszyć wraz ze zmianą warunków. Zwiększony rozwój na obszarach wysokiego ryzyka i brak odpowiednich stref buforowych między obszarami zalesionymi a zbudowaną infrastrukturą może dodatkowo zwiększyć podatność na pożary w przyszłości. 

Adaptacja i praktyki zarządzania gruntami, w tym strategiczna redukcja paliwa, rozszerzenie przestrzeni chronionej i włączenie ryzyka pożaru do planowania przestrzennego, odegrają ważną rolę w ograniczaniu przyszłych skutków. 

Jak zarządzać ryzykiem 

Gotowość 

Zasięg społeczny i edukacja 

Programy informacyjne mogą być wykorzystywane do: 1) informowania mieszkańców o zagrożeniach dla życia, zdrowia i bezpieczeństwa; 2) zapewniania pomocy technicznej w zakresie środków ograniczających ryzyko; oraz 3) wspierania dostępu do finansowania działań łagodzących. 

Przestrzeń chroniona 

Ryzyko zapłonu konstrukcji można zmniejszyć, utrzymując przestrzeń obronną wokół domów. Według National Fire Protection Association "strefa bezpośrednia" (0-5 stóp od konstrukcji) powinna być wolna od wszelkich materiałów palnych, w tym ściółki, roślinności i drewnianych ogrodzeń. "Strefa pośrednia" (5-30 stóp) powinna być utwardzona poprzez usunięcie roślinności w pobliżu zbiorników propanu, usunięcie roślinności spod drzew i rozstawienie roślinności, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się płomieni. "Strefa rozszerzona" (30-100 lub 200 stóp) powinna dodatkowo przerywać ścieżki pożarowe poprzez zminimalizowanie gęstości materiałów łatwopalnych. 

Ewakuacja 

Mieszkańcy powinni zostać przeszkoleni w zakresie odpowiednich procedur ewakuacyjnych, takich jak noszenie odzieży ochronnej (np. długich rękawów, rękawiczek i solidnych butów), zabranie zestawu materiałów na wypadek katastrofy i wybranie trasy z dala od aktywnych stref pożarowych. 

Procedury ewakuacji powinny być nadal zrozumiałe i przećwiczone, szczególnie na obszarach w pobliżu parków, zielonych szlaków i obszarów naturalnych. 

Przygotowanie przed zagrożeniem pożarem 

Tworzenie planu ewakuacji na wypadek pożaru 

• Proszę opracować plan obejmujący:
  • Plan komunikacji rodzinnej 
  • Wiele dróg ewakuacyjnych 
  • Torby awaryjne z niezbędnymi zapasami dla każdego członka gospodarstwa domowego 
  • Plany ewakuacji ze zwierzętami domowymi, zwierzętami służbowymi i niezbędnymi dokumentami 

Proszę zapisać się na powiadomienia 

• Proszę zarejestrować się w Notify NYC, aby otrzymywać powiadomienia w czasie rzeczywistym, w tym informacje o pożarach i jakości powietrza. 
• Proszę monitorować Krajową Służbę Pogodową i lokalne wiadomości pod kątem ostrzeżeń o czerwonej fladze lub alertów dotyczących wskaźnika jakości powietrza (AQI). 

Podczas pożaru lub zadymienia 

• Proszę ewakuować się zgodnie z instrukcjami
  • Proszę postępować zgodnie z instrukcjami FDNY, NYPD, NYC Emergency Management lub innych władz lokalnych. 
  • Proszę ewakuować się natychmiast, jeśli zostanie to nakazane, proszę nie czekać. 
  • Proszę założyć odzież ochronną (np. długie rękawy, rękawice, solidne buty) i zabrać ze sobą torbę.
• Jeśli nie mogą się Państwo ewakuować
  • Proszę zadzwonić pod numer 9-1-1, podając dokładną lokalizację; reakcja służb ratunkowych może być opóźniona. 
  • Proszę schronić się w zamkniętym pomieszczeniu z przenośnym oczyszczaczem powietrza.
  • Proszę używać maski N95, aby ograniczyć wdychanie dymu. 

Hartowanie w domu 

Ponieważ większość domów zapala się od żaru, a nie od bezpośredniego kontaktu z płomieniem, działania łagodzące koncentrują się na uszczelnianiu punktów wejścia. Środki te obejmują stosowanie materiałów dachowych klasy A, usuwanie zanieczyszczeń z rynien i dachów, pokrywanie podbitek i okapów niepalnymi ekranami siatkowymi, wymianę drewnianych ganków i stosowanie podwójnych szyb hartowanych w oknach. 

Edukacja publiczna 

Kampanie edukacyjne mogą promować materiały budowlane odporne na żar, bezpieczne praktyki zarządzania roślinnością oraz świadomość zagrożeń związanych z pożarami spowodowanymi paleniem tytoniu i pożarami rekreacyjnymi. 

Inspekcje i badania na miejscu 

Inspekcje mogą zidentyfikować niebezpieczną roślinność wokół krytycznych obiektów i informować o strategiach ograniczania ryzyka. W NYC zazwyczaj obejmuje to regularne koszenie i pielęgnację roślinności podatnej na pożary, szczególnie na obszarach zdominowanych przez gatunki inwazyjne, takie jak phragmites. Wysiłki te zmniejszają obciążenie paliwem w pobliżu wrażliwych miejsc i pomagają ograniczyć potencjał rozprzestrzeniania się ognia na terenach dzikich i miejskich oraz wokół nich. 

Osłony okienne i wentylacyjne 

Modernizacja budynków powinna obejmować okna wieloszybowe lub z hartowanego szkła, zamknięte wykusze i ekrany wentylacyjne z metalową siatką o grubości jednej ósmej cala, aby zablokować żar. 

Zaopatrzenie w wodę 

Domy i obiekty o znaczeniu krytycznym powinny utrzymywać dostęp do zasobów wody na potrzeby gaszenia pożarów. Obejmuje to stawy, cysterny, hydranty i odporne na mróz króćce zewnętrzne. Przenośne pompy zasilane gazem mogą zapewnić kopię zapasową w przypadku awarii zasilania elektrycznego. 

Środki regulacyjne 

Kodeksy budowlane 

Nowy Jork egzekwuje rygorystyczne przepisy budowlane⁸ w celu zwiększenia odporności na ogień, szczególnie w strefach wysokiego ryzyka, takich jak obszar objęty wspólnotowym planem ochrony przed pożarami (CWPP) na Staten Island.  

Kluczowe postanowienia obejmują: 

• Materiały dachowe:Kodeks budowlany NYC nakazuje stosowanie ognioodpornych materiałów dachowych klasy A lub B w większości budynków, co znacznie zmniejsza ryzyko zapłonu od żaru unoszącego się w powietrzu. 
• Ściany zewnętrzne i siding:Palne pokrycia ścian zewnętrznych są ograniczone. W budynkach o konstrukcji typu I, II, III i IV takie materiały są ograniczone do 10% powierzchni ściany na kondygnację i są zabronione w odległości 5 stóp od linii nieruchomości. 
• Balkony i występy:Materiały palne nie są dozwolone na zewnętrznych balkonach lub występach, co ogranicza potencjalne rozprzestrzenianie się ognia w budynkach wielopiętrowych. 

Na obszarze CWPP Staten Island przepisy te są aktywnie egzekwowane w celu ograniczenia ryzyka pożarów. NYC Department of Buildings i FDNY współpracują w celu zapewnienia zgodności, w szczególności koncentrując się na wykorzystaniu niepalnych materiałów w nowych konstrukcjach i renowacjach. 

W przypadku istniejących konstrukcji, FDNY radzi właścicielom domów, aby wdrożyli środki ognioodporne, takie jak zainstalowanie ekranów z metalowej siatki nad otworami wentylacyjnymi, aby zapobiec przedostawaniu się żaru i utrzymywać przestrzeń obronną poprzez usunięcie suchej roślinności w odległości 10 stóp od budynków, zgodnie z wymogami NYC Fire Code.⁹

Te połączone wysiłki podkreślają zaangażowanie miasta w zwiększanie bezpieczeństwa przeciwpożarowego poprzez rygorystyczne standardy budowlane i proaktywne zaangażowanie społeczności. 

Ograniczenie spalania 

Lokalne przepisy mogą zabraniać otwartego spalania lub wymagać zezwoleń na takie działania, jak ogniska, kontrolowane oparzenia, grillowanie w parkach lub usuwanie odpadów z podwórka. 

Przepisy stanowe i lokalne zabraniają otwartego spalania i/lub wymagają zezwoleń na takie działania, jak ogniska, kontrolowane oparzenia, grillowanie w parkach lub usuwanie odpadów z podwórka. 

W odpowiedzi na dwukrotny pożar lasu w Prospect Park w listopadzie 2024 r. i trwające pożary w New Jersey, miasto podjęło proaktywne kroki w celu zmniejszenia ryzyka pożaru w dłuższym okresie historycznie suchej pogody.  

Aby pomóc w zapobieganiu pożarom, mieszkańcy Nowego Jorku powinni przestrzegać tych ważnych wskazówek: 

• Należy zachować ostrożność podczas prac budowlanych wytwarzających ciepło. Należy unikać spawania lub podobnych czynności wymagających wysokiej temperatury w pobliżu suchej roślinności, takiej jak trawa, zarośla lub liście. 
• Proszę prawidłowo pozbywać się odpadów ogrodowych. Liście i powiązane odpady ogrodowe mogą przyspieszyć pożar; należy je wyrzucić w zaplanowanym dniu recyklingu. Aby zgłosić zatkane studzienki ściekowe, proszę zadzwonić pod numer 311 w celu ich oczyszczenia przez Departament Ochrony Środowiska miasta Nowy Jork. 
• Proszę utrzymywać czyste granice posesji. Proszę utrzymywać chodniki i obszary wokół domów lub firm wolne od suchych liści, śmieci i zarośli, aby zmniejszyć ryzyko pożaru. 
• Proszę nigdy nie spalać śmieci. Spalanie odpadów z gospodarstw domowych jest nielegalne w całym stanie Nowy Jork, w tym w piecach na drewno, kominkach lub zewnętrznych kotłach na drewno. 
• Zabronione czynności związane z wypalaniem obejmują:
  • Spalanie odpadów, śmieci, opon lub odpadów stałych (nawet w beczkach do spalania lub podobnych urządzeniach). 
  • Spalanie luźnych liści lub stosów liści. 
  • Spalanie drewna poddanego obróbce ciśnieniowej lub chemicznej, malowanego, bejcowanego lub kompozytowego (np. sklejka, płyta wiórowa). 

Strategie oparte na przyrodzie 

Strategie oparte na przyrodzie zmniejszają ryzyko pożarów, jednocześnie zwiększając bioróżnorodność i odporność ekosystemów. W Nowym Jorku strategie te są dostosowane do krajobrazu miejskiego i zazwyczaj kładą nacisk na zarządzanie roślinnością i odbudowę ekologiczną. Podejścia obejmują: 

• Kontrola Phragmites: Regularne koszenie inwazyjnych trzcin, zwłaszcza na obszarach wysokiego ryzyka, takich jak Staten Island i Jamaica Bay, pomaga zmniejszyć ilość łatwopalnego paliwa. Wysiłki te często koncentrują się wzdłuż granicy między dziką przyrodą a miastem, aby chronić sąsiednie społeczności i infrastrukturę. 
• Utrzymanie rodzimej roślinności: Zastąpienie gatunków inwazyjnych rodzimymi nasadzeniami o niskiej palności może poprawić odporność na ogień i funkcje ekologiczne. W niektórych przypadkach rekultywacja terenu obejmuje przywrócenie rodzimych traw, krzewów i roślin okrywowych, które są mniej podatne na zapłon. 
• Przywracanie terenów podmokłych i przybrzeżnych: Przywrócenie terenów podmokłych i naturalnej hydrologii, zwłaszcza na nisko położonych obszarach południowego Brooklynu, Queens i Staten Island, może pomóc w utrzymaniu bogatych w wilgoć siedlisk, które w naturalny sposób przeciwdziałają rozprzestrzenianiu się pożarów, zapewniając jednocześnie dodatkowe korzyści, takie jak zarządzanie wodą deszczową i ochrona siedlisk. 

Strategiczne zarządzanie krajobrazem - w tym odtwarzanie terenów podmokłych, przepisowe wypalanie i utrzymanie rodzimej roślinności - może zmniejszyć ryzyko pożarów, jednocześnie wspierając różnorodność biologiczną i odporność środowiska. 

Reagowanie i odzyskiwanie 

Szkolenie dla służb ratowniczych dotyczące pożarów 

Osoby udzielające pierwszej pomocy w stanie Nowy Jork przechodzą specjalistyczne szkolenie w zakresie zarządzania pożarami zarośli i dzikich terenów. New York Wildfire and Incident Management Academy (NYWIMA) oferuje kursy podstawowe - NWCG S-130 Basic Wildland Firefighter Training i S-190 Introduction to Wildland Fire Behavior - dla personelu straży pożarnej, w tym z FDNY. Od momentu powstania w 1997 r. NYWIMA przeszkoliła ponad 7 300 strażaków i osób reagujących na incydenty zgodnie ze standardami National Wildfire Coordinating Group (NWCG) i National Incident Management System (NIMS).¹⁰

Grupa zadaniowa ds. pożarów zarośli FDNY 

W odpowiedzi na rekordową aktywność pożarów zarośli pod koniec 2024 r. FDNY utworzyła swoją pierwszą w historii grupę zadaniową ds. pożarów zarośli, składającą się z szeryfów straży pożarnej, inspektorów, operatorów dronów i jednostek taktycznych. W ramach tej inicjatywy FDNY zmodernizowała swoje programy szkoleniowe, aby podkreślić taktykę pożarów dzikich terenów, lekkie środki ochrony indywidualnej dla dzikich terenów, rozmieszczanie dronów w scenariuszach pożarów zarośli oraz koordynację międzyagencyjną przy użyciu protokołów systemu dowodzenia incydentami (ICS).¹¹

1. Federalna Agencja Zarządzania Kryzysowego. (b.d.).Świadomość Wildland Urban Interface (WUI). FEMA GIS Hub. Retrieved June 24, 2025, from https://gis-fema.hub.arcgis.com/pages/wui-awareness ︎
2. Radeloff, Volker C.; Helmers, David P.; Mockrin, Miranda H.; Carlson, Amanda R.; Hawbaker, Todd J.; Martinuzzi, Sebastián. 2023. 1990-2020 Wildland-urban interface of the conterminous United States - dane geoprzestrzenne. Wydanie 4. Fort Collins, CO: Forest Service Research Data Archive. https://doi.org/10.2737/RDS-2015-0012-4 ︎
3. Departament Ochrony Środowiska Stanu Nowy Jork. (2025, marzec).DEC przypomina nowojorczykom o obowiązującym w całym stanie zakazie wypalania zarośli w budynkach mieszkalnych od 16 marca. Retrieved June 24, 2025, from https://dec.ny.gov/news/press-releases/2025/3/dec-reminds-new-yorkers-statewide-residential-brush-burning-prohibition-starts-march-16 ︎
4. Federalna Agencja Zarządzania Kryzysowego. (b.d.).Świadomość Wildland Urban Interface (WUI). FEMA GIS Hub. Retrieved June 24, 2025, from https://gis-fema.hub.arcgis.com/pages/wui-awareness ︎
5. Korpus Inżynierów Armii Stanów Zjednoczonych, Dystrykt Nowy Jork. (2020, czerwiec).East Rockaway Inlet to Jamaica Bay, Nowy Jork: Raport końcowy - Atlantic Coast of New York, Rockaway Inlet to Norton Point, Reformulation Study. Retrieved June 24, 2025, from https://www.nan.usace.army.mil/Portals/37/docs/civilworks/projects/ny/coast/Rockaway/2020%20Update%20Report/Rock%20Jam%20Bay%20Final%20Report.pdf?ver=2020-06-01-154654-773 ︎
6. Wydział Parków i Rekreacji miasta Nowy Jork. (2012).Plan ochrony społeczności przed pożarami: Staten Island East Shore. Retrieved June 24, 2025, from https://www.nycgovparks.org/pagefiles/47/CWPP.pdf ︎
7. Wydział Parków i Rekreacji miasta Nowy Jork. (2012).Plan ochrony społeczności przed pożarami: Staten Island East Shore. Retrieved June 24, 2025, from https://www.nycgovparks.org/pagefiles/47/CWPP.pdf ︎
8. Departament budynków miasta Nowy Jork. (2022).Materiały palne i budynki w WUI. Retrieved June 24, 2025, from https://www.nyc.gov/assets/buildings/pdf/presentations/2022bsls/combustible.pdf ︎
9. Straż pożarna miasta Nowy Jork. (b.d.).Kodeks przeciwpożarowy miasta Nowy Jork: Prawo lokalne. Retrieved June 24, 2025, from https://www.nyc.gov/assets/fdny/downloads/pdf/codes/fire-code-local-law.pdf ︎
10. Departament Ochrony Środowiska Stanu Nowy Jork. (b.d.).New York Wildfire and Incident Management Academy (NYWIMA). Wydział Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Służb Ratowniczych Stanu Nowy Jork. Retrieved June 24, 2025, from https://pb.state.ny.us/our-work/ny-wildfire-and-incident-management-academy-nywima/nywima/ny-wildfire-and-incident-management-academy/ ︎
11. Straż pożarna miasta Nowy Jork. (2024, 14 listopada).Komisarz straży pożarnej Robert S. Tucker ogłasza pierwszą w historii grupę zadaniową ds. pożarów pędzli. NYC.gov. Retrieved June 24, 2025, from https://www.nyc.gov/site/fdny/news/047-24/fire-commissioner-robert-s-tucker-the-department-s-first-ever-brush-fire-task-force#/0 ︎